از یک برنامه نویس یا full-stack developer در مورد انواع تست هایی که روی برنامه هایشان انجام می دهند، سوال کنید

 
احتمالاً برنامه نویسان در مورد تست unit، تست API و شاید SAST (تست امنیت برنامه کاربردی ثابت) و سایر تست های امنیتی گزارش دهند. انجام همه این تست ها آسان نیست و یک مطالعه اخیر گزارش داده است که تنها 22٪ از بودجه IT در سال 2020 به فعالیت های کنترل کیفیت اختصاص یافته است، در حالی که در سال 2015، 35٪ بود.
 
اما قابلیت استفاده برنامه در کجای فعالیتهای توسعه و آزمایش قرار می گیرد؟
برخی از تیم های توسعه چابک، تست قابلیت استفاده را در رده آزمایش پذیرش کاربر قرار می دهند و از ذینفعان کسب و کار انتظار دارند که بازخورد قابلیت استفاده را آزمایش و ارائه دهند. اما این روش برای پروژه های بزرگ کاربرد ندارد. در اینجا سه ​​استاندارد توسعه و تست قابلیت استفاده و چند روش برای تیم های توسعه چابک برای ایجاد آنها در توسعه و آزمایش گردش کار وجود دارد.
 
1- مطابقت با استانداردهای WCAG و مقررات ADA: این دستورالعمل ها ویژگی هایی را در سه سطح انطباق از A تا AAA ارائه می دهند. شامل دستورالعمل های رسانه ای مبتنی بر زمان، دستورالعملهای صفحه کلید برای دسترسی به کلیه مطالب، دستورالعملهای پیمایش در عناوین صفحه ، ترتیب تمرکز و هدف پیوند.

2- هدف قرار دادن بومی سازی و بین المللی سازی در طول توسعه: وقتی برنامه ها کاربران نهایی را در چندین کشور یا فرهنگ هدف قرار می دهند، توسعه دهندگان و آزمایش کنندگان باید بومی سازی (L10n) و بین المللی سازی (I18N) را در برنامه پیاده سازی کنند. مانند لحاظ کردن امنیت، این بخش را نیز باید در طول پروژه پیش برد و نمی توان پس از اتمام کار اضافه کرد.

3- ارائه تجربیات لذت بخش با آزمایش قابلیت استفاده از برنامه: آزمایش قابلیت استفاده قبلاً فرآیندی گران قیمت بود. امروزه سرویس هایی مانند BetaTesting ،Lookback ،Testbirds ،Testlio ،UserZoom ،UserTesting و UXCam با استفاده از شبکه های آزمایش کننده آنلاین، استفاده از ویدئو برای گرفتن تجربه، جمع آوری اطلاعات و ارائه دیدگاه در پورتال ها، رویکرد را ساده می کنند.

بیشتر بدانید: https://lnkd.in/eEgPEQe