ابزار جدید OpenAI میتواند خطوط برنامهنویسی را بهطور خودکار تکمیل کند یا یک دستور ساده نرم افزاری را تداعی کند. همچنین میتواند اینترنت را با باگهای بیشتری دچار مشکل کند.
این ابزار که توسط OpenAI، آزمایشگاه تحقیقاتی خصوصی، و GitHub، وب سایت متعلق به مایکروسافت که در آن برنامه نویسان کد را به اشتراک می گذارند، ساخته شده است، اساساً برای توسعه نرم افزار تکمیل خودکار است. همانطور که جیمیل سعی میکند یک جمله را در حین نوشتن تمام کند، Copilot پیشنهاد میکند که بخشی از برنامه شما را تکمیل کند. این ابزار تابستان گذشته برای گروهی از کدنویسان منتشر شد. از زمانی که رایانهها به وجود آمدند، مردم به دنبال راههایی برای آسانتر کردن برنامهنویسی آنها بودند. اولین برنامه نویسان آمریکایی، زنانی که در سال 1945 دستورالعمل هایی را برای دستگاه انیاک ایجاد کردند، کار تقریباً خنده داری داشتند: آنها باید با سیم ها منطق می ساختند. در دهه 50، نوارها و کارت های پانچ کار را کمی آسان تر کردند. سپس زبانهای برنامهنویسی با نحوی شبیه به انگلیسی آمدند، که برخی از آنها – مانند Basic یا Cobol – به صراحت برای تشویق نوافیتها طراحی شده بودند. در دهه 90، زبانهایی مانند پایتون برخی از سختترین و خستهکنندهترین بخشهای کدنویسی، مانند مدیریت حافظه را خودکار کردند. در دهه 2000، جنبش منبع باز نسلی از برنامه نویسان را ایجاد کرد که به ندرت چیزهایی را از ابتدا می نویسند. کافی است بگوییم، تصویر هالیوود از یک کدنویس که دیوانه وار تایپ می کند مجموعه ای از کدها را به تنهایی برای سال ها درست نیست. با دوختن تکههای نوشته شده توسط دیگران، افراد میتوانند اپلیکیشنها را بسیار پیچیدهتر از 20 سال پیش تولید کنند. Copilot قول می دهد که گام مهم بعدی در این مسیر چندین دهه باشد. در اواخر سال 2020، توسعه دهندگان چیز غیرمنتظره ای را در مورد GPT-3 مشاهده کردند. هوش مصنوعی فقط در تکمیل خودکار جملات خوب نبود. همچنین می توانست کد کامپیوتر را به صورت خودکار تکمیل کند. یکی از اولین کسانی که متوجه شد شریف شمیم، موسس یک شرکت بازی های ابری بود. او با ارائه توضیحات انگلیسی ساده از عناصر ساده صفحه وب (“دکمه ای به شکل هندوانه”) GPT-3 را آزمایش کرده بود و متوجه شد که GPT-3 HTML مناسبی را تولید می کند. او با نشان دادن آن در توییتی که 11000 بازتوییت را به همراه داشت، نوشت: «این شگفتآور است.» در حال حاضر، Copilot ساختارهای قدرت زیادی را تهدید نمی کند. امروز نگرانی اصلی ممکن است اشتباهات آن باشد. Karpathy مشاهده کرده است که کدهایی را با اشکالات ظریف تولید می کند که بسته به زمینه، می تواند از بی اهمیت تا فاجعه بار باشد. در یک نقطه Copilot یک قطعه کد هفت خطی ایجاد کرد که به جز یک کاراکتر دقیق بود: Copilot از علامت بزرگتر از (“>”) استفاده کرده بود، جایی که باید از علامت بزرگتر از یا مساوی استفاده می کرد. “>=”). این اشتباه چیزی را به وجود آورد که به عنوان یک باگ “پست حصار” شناخته می شود، یک جریان رایج که در آن یک عملیات کمتر از آنچه در نظر گرفته شده است، یا بیشتر می شود (مانند حصاری با تعداد پست های اشتباه). وقتی Karpathy مثال را توییت کرد، برندان ایچ – مخترع جاوا اسکریپت و مدیر عامل شرکت مرورگر Brave – با نگرانی پاسخ داد. او در توییتی مینویسد: «شما مشکل حصار را شناسایی کردید، اما چند کاربر احتمالی این کار را میکنند؟»
https://asaco-it.com/wp-content/uploads/2020/06/Asset-4online-e1595754789705.png00Adloginhttps://asaco-it.com/wp-content/uploads/2020/06/Asset-4online-e1595754789705.pngAdlogin2022-06-14 09:01:402022-06-15 09:04:17ابزاری مانند GPT-3 اما برای کد سرگرم کننده، سریع و پرنقص
از زمانی که رایانهها به وجود آمدند، مردم به دنبال راههایی برای آسانتر کردن برنامهنویسی آنها بودند. اولین برنامه نویسان آمریکایی، زنانی که در سال 1945 دستورالعمل هایی را برای دستگاه انیاک ایجاد کردند، کار تقریباً خنده داری داشتند: آنها باید با سیم ها منطق می ساختند. در دهه 50، نوارها و کارت های پانچ کار را کمی آسان تر کردند. سپس زبانهای برنامهنویسی با نحوی شبیه به انگلیسی آمدند، که برخی از آنها – مانند Basic یا Cobol – به صراحت برای تشویق نوافیتها طراحی شده بودند. در دهه 90، زبانهایی مانند پایتون برخی از سختترین و خستهکنندهترین بخشهای کدنویسی، مانند مدیریت حافظه را خودکار کردند. در دهه 2000، جنبش منبع باز نسلی از برنامه نویسان را ایجاد کرد که به ندرت چیزهایی را از ابتدا می نویسند. کافی است بگوییم، تصویر هالیوود از یک کدنویس که دیوانه وار تایپ می کند مجموعه ای از کدها را به تنهایی برای سال ها درست نیست. با دوختن تکههای نوشته شده توسط دیگران، افراد میتوانند اپلیکیشنها را بسیار پیچیدهتر از 20 سال پیش تولید کنند. Copilot قول می دهد که گام مهم بعدی در این مسیر چندین دهه باشد.
در اواخر سال 2020، توسعه دهندگان چیز غیرمنتظره ای را در مورد GPT-3 مشاهده کردند. هوش مصنوعی فقط در تکمیل خودکار جملات خوب نبود. همچنین می توانست کد کامپیوتر را به صورت خودکار تکمیل کند. یکی از اولین کسانی که متوجه شد شریف شمیم، موسس یک شرکت بازی های ابری بود. او با ارائه توضیحات انگلیسی ساده از عناصر ساده صفحه وب (“دکمه ای به شکل هندوانه”) GPT-3 را آزمایش کرده بود و متوجه شد که GPT-3 HTML مناسبی را تولید می کند. او با نشان دادن آن در توییتی که 11000 بازتوییت را به همراه داشت، نوشت: «این شگفتآور است.» در حال حاضر، Copilot ساختارهای قدرت زیادی را تهدید نمی کند. امروز نگرانی اصلی ممکن است اشتباهات آن باشد. Karpathy مشاهده کرده است که کدهایی را با اشکالات ظریف تولید می کند که بسته به زمینه، می تواند از بی اهمیت تا فاجعه بار باشد. در یک نقطه Copilot یک قطعه کد هفت خطی ایجاد کرد که به جز یک کاراکتر دقیق بود: Copilot از علامت بزرگتر از (“>”) استفاده کرده بود، جایی که باید از علامت بزرگتر از یا مساوی استفاده می کرد. “>=”). این اشتباه چیزی را به وجود آورد که به عنوان یک باگ “پست حصار” شناخته می شود، یک جریان رایج که در آن یک عملیات کمتر از آنچه در نظر گرفته شده است، یا بیشتر می شود (مانند حصاری با تعداد پست های اشتباه). وقتی Karpathy مثال را توییت کرد، برندان ایچ – مخترع جاوا اسکریپت و مدیر عامل شرکت مرورگر Brave – با نگرانی پاسخ داد. او در توییتی مینویسد: «شما مشکل حصار را شناسایی کردید، اما چند کاربر احتمالی این کار را میکنند؟»
بیشتر بدانید: https://www.wired.com/story/openai-copilot-autocomplete-for-code/