بستر توسعه دهنده داخلی چیست؟

در بسیاری از سازمانهای مهندسی نخبگان – فکر کنید گوگل ، نتفلیکس و آمازون – سیستم عامل های داخلی توسعه دهندگان (IDPs) بار عملیات را در تیم های توسعه دهنده خود کاهش می دهند، در حالی که تصمیمات غیر ضروری را برای توسعه دهندگان نرم افزار جمع می کنند.
# بستر توسعه داخلی (IDP) چیست؟
سیستم عامل های توسعه دهنده داخلی مانند دانه های برف هستند، از این جهت که هیچ دو یکسان نیستند. هر پلتفرم بسته به پشته، فرهنگ، پایگاه کد و مجموعه ابزارها از سازمانی به سازمان دیگر متفاوت است – که یافتن تعریف مورد توافق را تا حدی دشوار می کند. می توان گفت آنها پایه ای از رابط های برنامه کاربردی سلف سرویس، ابزارها، خدمات، دانش و پشتیبانی که به عنوان یک محصول داخلی جذاب مرتب شده اند هستند.
یک سیستم عامل داخلی خوب باید تصمیمات زیرساختی را کنار بگذارد، امکان ایجاد محیط سلف سرویس را فراهم کند، با ادغام و تحویل مداوم (CI / CD) و فرآیندهای استقرار ادغام شود و کنترل های دسترسی مبتنی بر نقش را تعیین کند، همه بدون اینکه توسعه دهنده ای هرگز مجبور به یادگیری YAML باشد.

# مزایای یک پلت فرم توسعه دهنده داخلی
یک پلت فرم داخلی کاملاً کارآمد باید از بار پیچیدگی سیستم های نرم افزاری مدرن، با سرعت بخشیدن به چرخه های استقرار نرم افزار و ایجاد نسخه های با ثبات تر و همچنین بهبود شادی و بهره وری توسعه دهنده، در حالی که بار عملیاتی را کاهش می دهد، بکاهد.
# چه کسی به یک IDP نیاز دارد؟
یک پلت فرم توسعه دهنده داخلی دارای دو گروه اصلی کاربری است که هر کدام دیدگاه خاص خود را دارند: تیم بسترهای نرم افزاری/ عملیات/devops و تیم توسعه دهنده.
تیم پلت فرم/ عملیات/devops سیستم عامل را پیکربندی، API قلاب در زیرساخت ها و ابزارهای مورد نیاز را ایجاد و محافظ های دسترسی و انطباق را سازمان دهی می کند. خود این پلتفرم معمولاً توسط یک مالک محصول خاص یا در سازمانهای بزرگتر، یک تیم اختصاصی داخلی پلت فرم پیکربندی می شود.
در سازمانهای با بهترین عملکرد، این تیم باید به عنوان یک مالک محصول عمل کند، و با توسعه دهندگان برای جمع آوری نیازها، تسهیل نقاط درد مشترک و تکرار پلتفرم در صورت لزوم، همه مطابق با مجموعه ای از معیارهای اصلی کاربر است.

بیشتر بدانید: https://lnkd.in/dqsMfHp